Spójrz na absolutną, przerażającą ciszę globalnej lewicy w tej chwili. Odmówią podniesienia jednego głosu w obronie naszego prawa do dostępu do świata zewnętrznego, po prostu dlatego, że to Islamska Republika odcina prąd. Gdyby internet w Gazie został przerwany na jedną godzinę, ci sami aktywiści leżeli by na asfalcie w zachodnich stolicach, blokując ruch i krzycząc, aż straciliby głos. Ale w przypadku Iranu? Dusi nas 14-dniowy całkowity blackout cyfrowy, podczas gdy szaleńcze milicje Basij strzelają do cywilów na chodnikach w Karaj, a ci moralni krzyżowcy nie wydają z siebie dźwięku. I to nie kończy się na ich milczeniu. Kiedy nieliczni z nas, którzy mają szczęście przetrwać przez cyfrową barykadę, płacąc czarnorynkowe pieniądze za krew, tylko po to, by pozostać online, w końcu docierają tutaj, aby być głosem naszego zamordowanego narodu, ci sami hipokryci aktywnie próbują nas uciszyć. Ich selektywne oburzenie to żart, a ich solidarność to całkowity oszustwo. #DigitalBlackOutIran

Aby zrozumieć, jak daleko od rzeczywistych ludzi na miejscu jest dyskurs „antywojenny”, wyobraź sobie to: Od dni nad Shiraz krąży dron, a zamiast panikować na sygnał, jak chcą eksperci, ludzie nadali mu imię. Nazywają go Pedram. Tak bardzo główny nurt antywojennego skryptu jest odłączony od rzeczywistości w Iranie. Niebo jest pełne sprzętu, a Shiraz już przyjął jeden.

Ataki powietrzne zamieniły bazy IRGC w popiół, zmuszając naszych rzeźników do życia w namiotach. Więc odważna irańska dziewczyna podeszła i podpaliła ich obozowisko. Świat myśli, że chcemy wolności na srebrnej tacy. Błędnie. Walczyliśmy z tym okupacyjnym reżimem od pierwszego dnia, krwawiąc w każdej masakrze, i będziemy walczyć aż do ich absolutnego końca. Nigdy nie prosiliśmy zewnętrznego świata, aby to dla nas wygrał. Potrzebowaliśmy tylko wyrównanych szans. A kiedy ich arsenał zostanie zniszczony i przyjdzie nasza kolej na walkę, upewnimy się, że dokończymy robotę.