zostajesz odesłany, w stylu 临高启明, przez tunel czasowy do 25 grudnia 2010 roku, mając tylko ubrania na sobie i dwa DGX sparks trzymające kopię Qwen3-235B-A22B-Thinking-2507. co robisz? jak zmieniasz świat? stan gry: - przełomowa 8-warstwowa sieć neuronowa alexnet jest wciąż ponad rok od premiery. - jeśli chcesz trenować nowe lms, nvidia właśnie zaczęła produkcję GTX 580, który ma przełomowe, (i "pozornie niepotrzebne" według współczesnych,) 3GB VRAM. powodzenia! - albo spróbuj komercyjnie serwować qwen z tych sparks, i miej nadzieję, że twoi użytkownicy nie natkną się na żadne wzmianki o globalnej pandemii... - społeczność racjonalistów wciąż jest mała i nie wpływowa. yudkowsky skończył pisać sekwencje w zeszłym roku i właśnie zaczął pisać HPMOR. przekonania na temat ryzyka związanego z AI są znacznie bardziej plastyczne. mógłbyś je wpłynąć, może? - openai nie zostanie założone przez kolejne 5 lat, chyba że zainterweniujesz.

ludzie lubią przewidywać, że nastąpi powrót do czatów grupowych, gdy internet "staje się zbyt wrogi." np. ten obrazek przewidujący, że ludzie wycofają się do "przytulnej sieci," odłączonej od ciemnego lasu. ale nie sądzę, że to się wydarzy. gdy jakakolwiek niszowa społeczność staje się bardziej interesująca, rośnie zachęta do odejścia od strażników i przekształcenia tej społeczności w większą publiczność. to ciągły wzór ograniczający żywotność niszowych społeczności (scen) od początku internetu. (i można argumentować, że od początku kultury ludzkiej.) sceny zaczynają się od małej grupy, np. kilku przyjaciół, z nieformalnymi normami i DNA wspólnych zainteresowań. scena tworzy rzeczy dla własnej korzyści, interesujące rzeczy, a przez to scena rośnie. jak wczesne życie komórkowe, musi utworzyć barierę, aby chronić swoje DNA, rzeczy, które czynią ją generatywną, przed światem zewnętrznym. coraz więcej formalnych struktur, strażników, norm, wiki, gromadzi się, aż, puf! ciśnienie na tamie staje się zbyt duże. pęka. różnica między grupą wewnętrzną a zewnętrzną gwałtownie się rozmywa - komórka umiera. członkowie zbierają się i kierują w nowe pastwiska, podczas gdy rzeczy i pomysły, które stworzyli, żyją dalej i są remiksowane w nowe formy przez nowe sceny. usenet i wieczny wrzesień, blogosfera, subreddity, 4chan, 2b2t, klastry sim na twitterze / tpot, itd. - to nie jest nowy proces, zdarzał się wielokrotnie, w cyklach. obecne boty spamujące odpowiedzi nie różnią się zbytnio od nieświadomych ludzi, którzy zalewali usenet irytującymi niskokontekstowymi postami w połowie lat 90. daleko od zapowiedzi zniszczenia publicznych scen przez ciemny las, prawdziwą innowacją mediów społecznościowych było to, że umożliwiły one płynne i algorytmiczne tworzenie nowych scen. zamiast tego, aby członkowie sceny musieli kupować sprzęt serwerowy, (co zawsze zapraszało problem anarchistycznej prasy drukarskiej dla scen opartych na forach,) mogli stworzyć subreddit, lub hashtag, lub nawet po prostu rozmawiać o rzeczach i pozwolić algorytmowi połączyć ich z podobnie myślącymi ludźmi. tylko w mediach społecznościowych mogło coś takiego jak "tpot" pojawić się jako niejasna, bezprzywódcza, nieczytelna scena. ale jak każda scena, te nowe sceny również były skazane na upadek. jak mogłyby nie? niektóre sceny opierają się śmierci, budując coraz więcej struktur - pomyśl o wikipedii z jej nieskończonymi zasadami i komitetami. te sceny mogą przetrwać, ale zamieniają się w wikipedię. (lub rzadko nowe instytucje.) niektóre sceny próbują zamiast tego opierać się zarówno śmierci, jak i wikifikacji, nie wpuszczając nikogo - ale te sceny również umierają, przez stagnację i rotację. groupchats "przytulnej sieci" będą miały to samo, jeśli będą odłączone od publicznego internetu i sceny gospodarza, która je stworzyła. (jeśli jesteś w jednym, pomyśl o tym - o czym rozmawia twój czat grupowy? skąd pochodzą członkowie? to jest jego scena gospodarza, a jeśli ta scena umrze, to w końcu umrze również czat grupowy.) najbardziej udane sceny w przeszłości radziły sobie z tym poprzez a) jakiś rodzaj leja rekrutacyjnego, takiego jak rozgłos lub powiązania z stabilnymi elitarnymi instytucjami, takimi jak arystokracja czy wojsko, oraz b) staranne przyjmowanie i indoktrynację nowych członków. starożytne kultury oparte na tych zasadach przetrwały przez wieki. ale większość nowoczesnych, a zwłaszcza internetowych scen nie potrafi tego zrobić. po prostu zbyt trudno utrzymać wystarczające zainteresowanie, aby przyciągnąć nowych uczestników i przetrwać, jednocześnie trzymając większość na zewnątrz. pomysł "przytulnej sieci" wydaje się myśleć, że to jeden dziwny trik, którego nikt nie próbował, zamiast czegoś, co powtarzało się wielokrotnie. sceny internetowe wydają się działać najlepiej, gdy są otwarte, płonące jasno i szybko. najbardziej interesujące sceny eksplodują w wybuchu generatywności, a potem, gdy wszyscy krążą wokół ich fragmentów, rozpraszają się i zbierają gdzie indziej - ci sami ludzie pojawiają się wielokrotnie w różnych kontekstach. każdy ma wiele rzeczy do zrobienia w danym momencie. nieczytelność przez wielość.

zaczęła grać na pianinie