Çoğu DeFi kredisinin tek bir risk ayarı vardır: ya hepsi ya hiçbiri. Yatırıyorsun, kazanıyorsun ve bir şey bozulursa herkes eşit şekilde vurulur. Bu, ekstra adımlarla bir piyango demek. Geleneksel kredi piyasaları bunu 50 yıl önce çözmüştü. Buna tranching denir ve ilkel DeFi'nin her zaman ihtiyaç duyduğu ilkel yöntemdir. Ayda 5.000 dolar kira getiren bir mülk düşünün. Nakit akışını katmanlara böl. Hisse senedi ilk zararı alır, yukarıyı ele alır ve borç azaldıkça sahipliğini artırır. Junior tranche ise zararları karşılar, daha yüksek getiri, senior sonrası ödenir. Kıdemli transle, her ay, en yüksek koruma, daha düşük getiri ile önce ödeme alır. Aynı varlık. Üç tamamen farklı risk profili. Doluluk düşerse, kıdemli kredi veren etkilenmeden kalır. Kayıplar önce sermayeye, sonra üçüncü sınıfa çarptı. Koruma yapısal bir yapısaldır, yan umut değil. Onchain'de bu programlanabilir hale geliyor. Kira akışı akıyor→ önce kıdemli → junior ödeniyor, sonra → sermaye kalan kısmı alıyor ve zamanla sahiplik inşa ediyor. Kamu. Değişmez. Her blokta uygulanır. Ciddi sermaye yapılandırılmış risk gerektirir. Şimdi var. On @megaeth