Özellikle düşünmediğim ama genel olarak önemli hissettiğim birkaç şey var. 1. Trump'ı djt1'de İran ile yapılan JCPOA nükleer anlaşmasından vazgeçmeye ikna eden kimdi? 2. Japonya'nın II. Dünya Savaşı sırasında ABD'ye saldırmasının sebebi petrol ambargosuydu. Dünyanın petrol arzının %40'ı Hürmüz Boğazı'ndan geçer ve durdurulması bilinmeyen, bilinmeyen etkiler yaratacaktır. Asya'nın petrol arzının %65'i oradan geliyor, bu yüzden en çok etkilenenler Çin, Japonya, Kore ve Hindistan olacak. Bu düşünceler birbiriyle bağlantılı değil, ama ikisi de zihnimin bir köşesinde büyük bir şekilde duruyor.

Bugünkü düşünceler, mümkün olduğunca ön cephe hattından uzakta... Gelenek gibi. Ha. (Ama aynı zamanda, üzgün ha.) Ben derin bir savaş karşıtım, aynı zamanda CIA ve dışişleri bakanlığının bir ülkeyi yönetmek için kukla lider kurmasına da karşıyım; Kendi kaderini tayin dünyanın işleyişi gibi olmasını istiyorum. Ancak MSM'nin sızdırdığı iç çatışma ve olası yüksek rütbeli askeri istifaların İran çatışmasından çekilme için zemin hazırladığı hissi var ve bu da Amerika'yı ticaret ortağı ve dolar hegemonyası açısından kalıcı olarak daha da kötü durumda bırakacak. Eğer "bankacı savaşları"nın temel düşüncesi, doların uluslararası ticaretin rezerv para birimi olarak kalması ise, ortalama bir Amerikalının satın alma gücünün önemli ölçüde düşmesini önlemek için mücadelede kalmamız gerekmiyor mu? Başından beri plan buydu muydu? Şimdi, hiç katılmamamız gereken bir kavganın rehinine mi tutuluyoruz? Çok çelişkili hissediyorum. Amerikan halkı için en iyisini istiyorum, evrendeki net acıyı azaltmak da istiyorum, ama bir tarafa hizmet etmek diğerine tam tersi sonuç veriyor. Blerg.

Çatışma hakkında çelişkili düşünceler: 3. gün. Dün hem Rubio hem de Mike Johnson ABD'nin neden savaşa girdiğini konuştu. Mantıkları şöyledir. Kardeşim komşumun köpeğini öldürecekti. Komşumun köpeği öldürülürse, komşum beni ve kardeşimi suçlayacak. Bu yüzden köpeği kardeşimle birlikte öldürmeye karar verdim ki komşum doğru insanları suçlayacak. Bu yüzden komşum hem bana hem de kardeşime karşı misilleme yapmaya başladığında, çocuklarımızın öleceği ve çocuklarımızın ölmesini engellemek için çok para harcamak zorunda kaldığımız gerçeği tam anlamıyla sıradan bir durum. … Evet... Bu matematik benim için matematik değil.

Bir adamdan daha fazla anlamsız düşünce, orta düşüncelere dönmek demek. Sorunlarım burada ve şimdi evde iken neden yurtdışında olanlarla ilgilenmem bekleniyor? Ayrıca, seçilmiş yetkililerim neden kendi seçmenlerinin değil, başkalarının iyiliği hakkında daha çok konuşuyor? Bu kişilerden en son ne zaman televizyonda benim ve diğer Amerikalılar için en iyisinin ne olduğunu konuştu? Seçim için aday olduklarında mı? Şu anki an, işi yapmaktan daha önemli olan bu an, yaşam tarzımıza bir lanet ve buna dayanamıyorum. Bu sadece ilgisizliği kucaklamak ve dışarı çıkmak istiyorum. Double Blerg.