Don Winslow'un bir novellasının uyarlaması olan "Crime 101"i izledim. Harikaydı! Tamamen tatmin edici! Heyecan, aksiyon, drama, karakter çalışması ve ön gösterim arasındaki denge tam yerinde, hepsi hikayenin merkezi sırtına bir araya geliyor: Highway 101. Çocukken sevdiğim yüksek kaliteli noir filmlerini hatırlattı. Aşırı şiddete, aşırı araba kovalamacalarına veya durmaksızın silahlı çatışmalara fazla dayanmak yerine, film gerilimi sonuna kadar sürdürürken her karakterin nereye gittiğini derinlemesine inceliyor. Adalet, iyilik ve kötülük, yasa ya da etik ile ilgili değil. Bunun yerine, karakterlere karşı bir "sevgi" duygusu ve neredeyse şövalyelik gibi bir "onur" kodu, son anlarda sessiz ve tatmin edici bir şekilde gerçekleşiyor. Bir noktada kendimi, "Ya Michael Mann bu orijinal hikayeyi yönetseydi?" diye düşündüm. Ancak yönetmen Bart Layton, Don'un Steve McQueen'e olan derin sevgisini ustalıkla ortaya çıkarıyor. Kadro, çizgi roman "süper kahramanları" Thor, Hulk, Storm ve Druig gibi karakterleri canlandırmalarıyla tanınan oyuncularla dolu olsa da, her karakterin geçmişini samimiyetle ele alarak, film "peşindeki", "peşinde kalanlar" ve "arada sıkışıp kalanlar" gibi hassas duyguların doğal olarak eylemlerine sızmasını başarıyor — ki bu Tarantino sonrası birçok noir filminin kaybettiği bir şey. Ve Nick Nolte'yi ekranda görmek de gerçekten büyük bir zevkti.