Bir kez daha periyodik uyarımın zamanı geldi. Hatalarımdan ders al. Herkesin bahçesinde patates böceği, domuz böceği, odun biti, hap böceği, roly-poly vb. adlarda bir hayvan vardır. Bilimsel terim "izopod"dur. Zararsız bir şekilde sürünerek yaprak çöplerini yiyorlar. Bazen insanlar bir domates veya kabak içinde bir tane bulabilirler, ancak bu izopodun hatası değildir - bir salyangoz veya çekirge sebzedeki deliği çiğnemiştir; izopod sadece sığınaktan yararlandı. Yani, zararlı değiller. Bir gün bir hap böceği yemeye karar verdim. Amonyak atıklarını vücutlarında depoladıklarını keşfettim, bu yüzden bir tanesini çiğnerseniz, tadı tam olarak bayat çiş kokusu gibi olur. Girmemeyi tercih ettiğim nedenlerden dolayı denemekten vazgeçmedim. Küçük, yuvarlak ve kıvrılmış olduklarının farkındayım, bu yüzden muhtemelen bir tanesini kolayca yutabilirim. Lütfen bunu yaptığımda çocuk değil, yetişkin bir adam olduğumu unutmayın. Toplanmış izopodu ağzıma attım ve yuttum. Birkaç saniye boyunca her şey yolunda gitti. Sonra yemek borumun yarısına kadar hap böceği açıldı. Mideme inmemeyi seçti ve boğazıma geri dönmeye karar verdi. Bu nedenle, kaygan, aerodinamik gövdesi, onları yaprak kalıbının içinden itmek için tasarlanmış birçok bacak seti ile birleştiğinde, hap böceğinin çabasının benim cılız peristaltizmimden çok daha üstün olduğu anlamına geliyordu. Şanslıyım ki hap böceğinin süründüğünü hissedebildim. Şu. Yol. Geri. Yukarı. Her. İnç. Ağzıma girdiğinde tükürdüm ve çimenlere doğru süründü. İntikam peşinde koşmadım çünkü beni adil ve dürüst bir şekilde yenmişti. Yani benden başka HİÇBİR ŞEY öğrenmezseniz, hap böcekleri yemeyin. Bugünlük dersiniz bu. Öte yandan, bir hap böceği yemek, kokuşmuş bir böcek yemekten daha kötüdür. Bu, kokuşmuş bir böcek yemenin "iyi" olduğu anlamına gelmez. Bu ezoterik bilgiye nasıl sahip olduğumu paylaşmamayı tercih ederim.