Zanim mieliśmy układy krzemowe, mieliśmy igłę i nitkę? W latach 60. NASA nie ‘przesyłała’ kodu; szyli go. Aby dostarczyć Apollo 11 na Księżyc, wykwalifikowane tkaczki (często nazywane ‘Małymi Staruszkami’) dosłownie ręcznie wszywały oprogramowanie w fizyczne obiekty. Przechodząc miedzianym drutem przez małe magnetyczne pierścienie, stworzyli Pamięć Rdzeniową. Logika była pięknie prosta: drut przez pierścień to ‘1’; drut wokół niego to ‘0’. Ponieważ kod był fizycznie tkany, był praktycznie niezniszczalny. Nie można go było usunąć, nie mógł się zawiesić, a także przetrwał intensywne promieniowanie głębokiej przestrzeni z zaledwie 72 kilobajtami danych: miliony razy mniej niż pojedyncze zdjęcie w twoim telefonie dzisiaj. Dowodzi to, że czasami najbardziej zaawansowana technologia jest w rzeczywistości ręcznie robiona.