NOWY post na blogu jest już dostępny! Pułapka samopomocy: Czego nauczyło mnie 20+ lat „optymalizacji” Im starszy się staję, tym bardziej myślę, że samopomoc może być pułapką. Czasami lekarstwo jest gorsze od choroby. Mówię to po ~20 latach pisania o samopomocy i całym życiu jej konsumowania. Spędzając wystarczająco dużo czasu w świecie „poprawy”, zauważysz coś dziwnego: Ludzie najbardziej obsesyjnie zainteresowani samopomocą często są najmniej przez nią wspierani. Za uśmiechami i motywacyjnymi cytatami, za zamkniętymi drzwiami i po jednym lub dwóch drinkach, prawda jest taka, że nie potrafią przechytrzyć swoich zmartwień. Z jednej strony, być może to nieszczęście jest dokładnie tym, co prowadzi do samorozwoju w pierwszej kolejności, prawda? Długo zakładałem to o sobie i częściowo to prawda. Z drugiej strony, co jeśli sama samopomoc w rzeczywistości tworzy lub potęguje nieszczęście? Nowoczesna samopomoc zawiera wbudowaną wadę: Aby nieustannie się poprawiać, musisz nieustannie lokalizować sposoby, w jakie jesteś zepsuty. Na szczęście istnieje kilka zmian perspektywy, które robią ogromną różnicę. Zajęło mi to żenująco dużo czasu, aby je zrozumieć. Aby zacząć, przyjrzyjmy się świeżemu spojrzeniu na stary koncept. Zobacz link poniżej do pełnego posta na blogu 👇