Aliya Rahman, niepełnosprawna kobieta z Minneapolis, która została wyciągnięta z samochodu i aresztowana w drodze na wizytę u lekarza, opisuje, co się wydarzyło po wiralnym incydencie, w tym koszmarne warunki w ośrodku detencyjnym Whipple. "Zbliżając się do Centrum Whipple, zobaczyłam czarne i brązowe ciała skute razem, związane łańcuchami, prowadzone przez krzyczących agentów na zewnątrz. Wciąż słyszę słowo 'ciała', ponieważ tak nas nazywają agenci. 'Przyprowadzamy ciało.' 'Przyprowadzają ciała, 78 na raz. Gdzie je umieścić?' 'Nie możemy użyć tego pokoju. Już jest tam ciało.' Nie masz powodu, by wierzyć, że wyjdziesz stamtąd żywy, jeśli już nazywają cię ciałem." "Agenci wielokrotnie musieli się zatrzymywać i pytać, jak wykonać zadania. Nie otrzymałam żadnego badania medycznego, telefonu ani dostępu do prawnika. Odrzucono mi prośbę o nawigatora komunikacyjnego, gdy moja mowa zaczęła się zaciąć. Agenci śmiali się, gdy próbowałam unieruchomić własną szyję. Poprosiłam o moją laskę i powiedziano mi nie, podniosłam ręce i popychano mnie do przodu w kajdanach, a agenci śmiali się i mówili: 'Idź, dasz radę, idź.' Agenci nie wiedzieli, czy w ośrodku jest wózek inwalidzki. Kiedy w końcu umieszczono mnie w jednym, aby zabrać na przesłuchanie, agent drwił: 'Prowadziłaś, prawda? Więc twoje nogi działają.'" "Błagałam o pilną pomoc medyczną przez ponad godzinę, po tym jak mój wzrok stał się zamglony, a tętno wzrosło do niebezpiecznego poziomu, a ból w szyi i głowie stał się nie do zniesienia. Odrzucono mi to. Kiedy stałam się niezdolna do mówienia, mój współwięzień błagał w moim imieniu. Ostatnie dźwięki, które pamiętam, zanim straciłam przytomność na podłodze celi, to mój współwięzień, który walił w drzwi, błagając o medyka, oraz głos na zewnątrz mówiący: 'Nie chcemy nadepnąć na palce ICE.' Kiedy otworzyłam oczy w izbie przyjęć Hennepin County, dowiedziałam się, że przywieziono mnie tam, aby leczyć mnie z powodu napaści."