In 2021 heeft Sri Lanka de invoer van synthetische meststoffen voor één seizoen verboden. De rijstproductie stortte in met 40 procent. De prijzen stegen. De regering viel. Dat was één land. Eén beleidsbeslissing. Binnen enkele maanden teruggedraaid. De sluiting van de Hormuz legt nu dezelfde schok op het hele Aziatische continent tegelijkertijd, en niemand kan het omkeren omdat de zeestraat mijnen, niet verzekerd en niet begeleid is. India draait meststoffenfabrieken op 60 procent capaciteit na het beperken van de gasallocatie tot 70 procent van de historische gemiddelden. Delhi vroeg Beijing formeel om noodurea op 12 maart. Beijing zei niets en verbood zijn eigen fosfaatexporten tot augustus. De subsidie voor meststoffen is herzien naar 1,86 lakh crore roepies, meer dan 40 procent van het totale subsidiebudget van India, terwijl urea nog steeds wordt verkocht voor 242 roepies per zak tegen internationale prijzen die vele malen hoger zijn. Voorraad van 17,7 miljoen ton biedt een echte buffer op korte termijn. Maar de voorbereiding op het Kharif-seizoen begint in mei. Als de 60 procent kans van Skymet op een onder-normale moesson zich tegelijkertijd materialiseert, staat India voor een voedselproductiecrisis van een ernst die niet is ervaren sinds de noodtoestand die oorspronkelijk de Groene Revolutie heeft uitgelokt. Bangladesh heeft vier tot vijf van zijn zes grote urea-fabrieken gesloten na gasrantsoenering als gevolg van de Qatar LNG-stop. Het Boro-rijstseizoen, dat meer dan de helft van de jaarlijkse graanproductie van het land oplevert, is aan de gang met bijna geen binnenlandse stikstofvoorziening. Voorraad gemeten in weken. De kledingsector, die 85 procent van de exportinkomsten genereert, staat voor gelijktijdige verstoringen in katoen en petrochemie. Geprojecteerd opbrengstverlies: 20 tot 40 procent. De gasbeperkingen in Pakistan beperken de binnenlandse meststoffenproductie terwijl de schuldendienst naar schatting 81 procent van de belastinginkomsten opslokt. Elke dollar die wordt uitgegeven aan noodurea-importen concurreert met elke dollar van schuldaflossing in een fiscaal kader dat het IMF beschrijft als met een hoog risico op nabijgelegen staatsstress. Geprojecteerd opbrengstverlies van tarwe: 10 tot 20 procent. Sri Lanka zelf staat voor een risico van 15 tot 30 procent op rijstopbrengst door dezelfde importafhankelijkheid die de catastrofe van 2021 veroorzaakte. Het verschil: in 2021 was het een zelf toegebrachte verwonding die kon worden teruggedraaid door een beleidsverandering. In 2026 is het een extern opgelegde verstoring die een marinecoalitie vereist om op te lossen, en die coalitie bestaat niet. Zuid-Oost Azië: Indonesië, Vietnam, Thailand en de Filippijnen staan voor granulaire urea boven de $700 per ton voor voorjaarsleveringen. Deze vier landen zitten in het hart van de wereldwijde voedselproductie. Zuid-Oost Azië produceert 68 procent van de wereldwijde aquacultuur, afhankelijk van soja-meel dat nu opnieuw wordt geprijsd terwijl de hele eiwitketen zich aanscherpt. Geprojecteerde opbrengst- en voedselinflatie-impact in de regio: 10 tot 25 procent. Neem nu een stap terug en zie het volledige plaatje. Een derde van de wereldwijde zeevervoer van meststoffen passeert Hormuz volgens UNCTAD. Het transport is met 97 procent ingestort. Bijna 49 procent van de verhandelde urea is verbonden met conflictexposeerde Golf-exporteurs. De opbrengstreactie op stikstof is niet lineair. Het is kwadratisch. Rijke landen die boven de agronomische optimum opereren, verliezen 2 tot 5 procent. Aziatische en Afrikaanse landen die op de steile opgaande curve opereren, verliezen 15 tot 40 procent door dezelfde procentuele aanbodverstoring. De crisis verdeelt zich niet gelijkmatig. Het verdeelt zich langs de exacte breuklijnen van ontwikkeling. De wiskunde garandeert dat de landen die het minst in staat zijn om de schok op te vangen, de meeste schade oplopen. Sri Lanka in 2021 was de waarschuwing. De wereld keek toe hoe een enkel land 40 procent van zijn rijst in één seizoen verloor en beschouwde het als een afwijking. Het was een voorproefje. Volledige analyse: