Ik ben het ermee eens: "Er was een tijd waarin het idee was dat wat je op Twitter (online) ziet, eigenlijk het meest waarachtige van het ware is.... Het is nog steeds tot op zekere hoogte waar onder een zeer selecte groep... maar in zekere zin is veel van de plek een soort riool... een spookhuis van anti-realiteit. We zijn eigenlijk in het vroege proces van het zien van de oude theorie van Twitter sterven. Het was een soort democratische theorie, of misschien een populistische theorie die twijfels zaaide over elk "establishment". Maar het sterft een beetje voor degenen met een paar hersencellen die in wezen de logica van elitisme opnieuw aan het leren zijn. Bijzonder binnen de online rechterzijde zie ik een intense hysterie, aangeleerde hulpeloosheid, klagend catastrofiseren, externalisatie van schuld - alles is altijd de schuld van iemand anders, iedereen is een onterfd genie aristocraat die van zijn geboorterecht is beroofd, die alleen ziet hoe de dingen zijn (maar niets kan effectueren). Het is extreem zelfzuchtig en saai. Volledig pathetisch.