De verwijdering van historische figuren zoals Winston Churchill van Engelse bankbiljetten lijkt voor sommigen triviaal. Maar dat is het niet. Het is veel belangrijker dan veel mensen zich realiseren. Want wat we meemaken is geen geïsoleerde beslissing over het ontwerp van bankbiljetten. Het maakt deel uit van iets veel groters: een langzame maar onverbiddelijke erosie van onze nationale cultuur, identiteit en collectieve herinnering. Zoals professor Frank Furedi heeft opgemerkt, leven we door wat hij "de Oorlog Tegen het Verleden" noemt. Over de westerse wereld zijn een assortiment van Diversiteit, Gelijkheid en Inclusie bureaucraten, radicale activisten en steeds meer meegaande publieke instellingen betrokken bij een cultureel project dat probeert onze nationale geschiedenissen te delegitimeren en de symbolen weg te nemen die ooit onze collectieve identiteit en herinnering verankerden. Het patroon is nu bekend. Standbeelden worden omvergeworpen. Historische figuren worden opnieuw gekaderd als moreel verdacht of "verdeeld". Publieke instellingen hernoemen gebouwen, ruimtes, metrolijnen. School- en universiteitsleerlijsten worden "gedecoloniseerd". Het verleden zelf wordt herschreven om alleen zijn zonden te benadrukken terwijl de prestaties worden genegeerd. Zelfs de stille symboliek van het dagelijks leven — de afbeeldingen op onze valuta, de namen van onze straten, de monumenten op onze pleinen — wordt gestaag bewerkt en gesaneerd. Wat deze symbolen vervangt, is zelden iets betekenisvols. ...