Waarom voel je je altijd moe? Heb je ooit deze toestand ervaren: je hebt duidelijk geen fysieke arbeid verricht, maar je voelt je toch uitgeput, je hart klopt snel, en je weet zelfs niet waar je je aan ergert. Vandaag wil ik met je praten over wat stress is, wat angst is, en hoe we onszelf echt kunnen vergeven. Eigenlijk zijn stress en angst totaal verschillende dingen. Stel je een harde ijzeren staaf voor, wanneer zal deze de grootste druk weerstaan? Wanneer twee krachten het tegelijkertijd in tegengestelde richtingen buigen. Je hart is hetzelfde. Wanneer je tegelijkertijd twee tegenstrijdige verlangens hebt, ontstaat er druk. Je wilt anderen plezieren, maar je wilt jezelf niet tekortdoen; je wilt vandaag niet naar je werk, maar je wilt wel geld verdienen. Je wordt door deze twee krachten hard uit elkaar getrokken, dat is de bron van stress. En wat is angst? Angst is een stresspunt dat jarenlang niet is opgelost, dat zich heeft opgehoopt tot een enorme berg afval. Je ziet alleen het topje van de ijsberg dat boven het water uitsteekt, en denkt "ik ben zo gestrest, ik ben zo nerveus", maar je kunt de oorzaak helemaal niet vinden, omdat er onder de oppervlakte zoveel rommel is. We leven te snel, en als we emoties tegenkomen, vermijden we ze instinctief, we hebben gewoon geen tijd om stil te staan en te kijken waar we eigenlijk bang voor zijn. Toen ik eenmaal iets doorhad, verdween het grootste deel van mijn angst: iedereen moet dood, uiteindelijk zal alles weer nul zijn. Denk er eens goed over na, aangezien je niets mee kunt nemen, waar maak je je dan nu zo druk over dat je niet kunt slapen? Veel mensen zijn bang voor de dood, bang dat ze op een dag zullen verdwijnen. Maar ze realiseren zich niet dat wanneer je hier zit, maar je hoofd ergens anders is, spijt hebt over het verleden, of je zorgen maakt over de toekomst, je in feite al "dood" bent voor dit moment. Wat is eigenlijk tijdverspilling? Het is niet dat je niet aan het werk bent of niet aan het strijden bent. Zolang je in het moment bent, zelfs als je gewoon naar een boom kijkt of een kopje thee drinkt, zolang je je volledig op die zaak concentreert, is dat geen tijdverspilling. Werkelijk tijdverspilling is: je doet deze zaak, maar je hart verzet zich, je vermijdt het, je denkt aan iets anders. Wanneer je niet "aanwezig" bent voor de realiteit voor je, wordt je leven verspild. Tot slot, wanneer je belangrijke levensbeslissingen neemt, moet je dan naar je hoofd luisteren of naar je intuïtie? Vergeet niet, intuïtie is de uiteindelijke besluitvormer, je hersenen zijn alleen verantwoordelijk voor het vinden van een redelijke excuus achteraf. Intuïtie is de evolutionaire wijsheid in je genen, plus de som van al je ervaringen in dit leven. De hersenen zijn goed in het oplossen van nieuwe problemen met duidelijke grenzen, maar als het gaat om complexe levenskeuzes, zijn de hersenen eigenlijk heel dom. ...