Vandaag is het tien jaar geleden dat AlphaGo Li Shishi versloeg. De menselijke herinnering is vreemd; we herinneren ons wat we deden tijdens belangrijke gebeurtenissen: Ik zat toen in groep zes, liep op de weg naar huis na school, en voelde me duizelig toen ik het nieuws hoorde: voor de wedstrijd had ik al mijn Yicheng Go-punten ingezet op Li Shishi om te winnen - de punten die ik jarenlang had verzameld waren in één nacht verdwenen. Ik dacht toen dat het moeilijker zou zijn om een menselijke schaker te verslaan dan om vliegende auto's te maken, maar het werd zonder moeite gekraakt. In de basisschool moesten we opstellen schrijven over de toekomst over tien jaar; ik kon alleen maar aan hardware denken: naast vliegende auto's en ruimteschepen was ik ook erg gefascineerd door vacuümbuisvervoer - ik had niet verwacht dat deze drie dingen helemaal niet populair zouden worden, de atomaire wereld is te traag. Maar als ik terugkijk, is de realiteit spannender dan de fantasieën van toen: het internet heeft de ruimte vervormd, AI heeft de tijd vervormd, de renderingsnelheid van de cyberwereld groeit exponentieel, AGI is dichtbij - in 2016 was de Transformer zelfs nog niet uitgevonden. Peter Thiel bekritiseerde dat we de vliegende auto's willen, maar wat we krijgen zijn 140 tekens, en hij vindt dat dit de banaliteit van innovatie is. In zekere zin vind ik niet dat we Silicon Valley of de risicokapitaalindustrie de schuld moeten geven: kamer temperatuur supergeleiding, gecontroleerde kernfusie, en quantumcomputing zijn allemaal fysische onderwerpen die moeilijk te bereiken zijn; het massaproductie van vliegende auto's voordat we zulke enorme doorbraken hebben, is als Armstrong die op de maan landt, het is gewoon symbolisch. De wetenschappelijke gemeenschap is een wijze maar trage oude man geworden, van rennen 100 jaar geleden, naar lopen tientallen jaren geleden, en nu naar wankelen - de wijsheid van de mensheid is uitgeput. Een vriend zei dat ze een verticaal project onderzoeken dat een agent ontwikkelt om artikelen te reproduceren met Claude Code; de artikelen in dit veld kunnen bijna allemaal gereproduceerd worden, en het gevoel is dat voordat ze een artikel kunnen schrijven, ze al door AI vervangen zullen worden. Iedereen in de onderzoeksgroep is bezorgd over wat ze moeten doen na hun ontslag. De conclusie van de discussie was om de verklaarbaarheid van deze zwarte doos van AI te vergroten. Bij het eerste horen begreep ik het niet goed en vroeg: wat heeft dit voor zin? Het antwoord was: mensen houden niet van zwarte dozen, ongeacht de onderzoekswaarde. Geschiedenis en realiteit komen eindelijk samen op één punt: de grootte van het territorium dat de mensheid in deze ruimte van het universum kan claimen, hangt inderdaad af van ruimteschepen, maar de betekenis van de mensheid komt uit de wereld van ideeën - hoe ontwikkeld de atomaire wereld ook is, als de cyberwereld verlaten is, zal de mens nog steeds niet tevreden zijn. 140 tekens zijn erg belangrijk.