Ik weet dat mensen zeggen dat lachen om een scheetgrap een teken van onvolwassenheid is. En op een bepaalde manier ben ik het daar mee eens. Maar aan de andere kant... uit mijn ervaring is absoluut niemand immuun voor de hilariteit die voortkomt uit een uiterst goed geplaatste scheet. Ik meen het. Ik denk dat je echt zo moe, zo in de war, zo prikkelbaar moet zijn, om niet te lachen om een goed geplaatste scheet (meestal wanneer de inzet hoog is, wanneer mensen een bekentenis verwachten, wanneer alles om een of andere reden even stilvalt) zodat je niet meer als een mens wordt beschouwd. Dit is gewoon mijn antropologische observatie na 35 jaar bestaan als een aap in de menselijke samenleving.

Een goed geplaatste scheet ZAL jaren van je straf afnemen. ZAL helpen om je paper geaccepteerd te krijgen. ZAL de ober laten je eten opwarmen. Maar met macht komt verantwoordelijkheid. Je moet voorzichtig zijn. Je krijgt maar zoveel "scheetgrappen passen". (ter info, ik heb in mijn hele leven maar, zoals, 1-2 scheetgrappen gemaakt... het is helemaal niet "mijn ding" - ik observeer hier gewoon).