Ik ben gefascineerd door dit niveau van existentiële crisis waar ontwikkelaars doorheen lijken te gaan. De ongemakkelijke waarheid is dat niemand je nodig heeft als een ambachtelijke programmeur. Niemand geeft om hoe je je app hebt gecodeerd, of of je een emotionele band met je ambacht voelt. Je was altijd een code-aap met een hoog genoeg salaris om te geloven dat je individualistische vakmanschap voor iemand van belang is. Het doet er voor niemand toe behalve voor jou. Niet voor je werkgever, niet voor je klant. Niemand geeft om hoe je het product hebt gemaakt. Niemand geeft om je band met je proces. Je ervaart hetzelfde als talloze andere ambachtslieden in de afgelopen eeuw hebben ervaren. Ik ben blij voor je. Je begon te geloven dat je een demi-god bent onder stervelingen. Dat ben je niet. Een machine is beter dan jij. Nu ben je vrij.