Het BBP per capita van Canada was 94% van dat van Amerika in 1981. Vandaag is het 67%. De grootste kloof sinds de Tweede Wereldoorlog. Ontario — de economische motor van Canada — is nu armer dan 43 Amerikaanse staten. Inclusief Louisiana en Alabama. Dit is geen tijdelijke dip. Het is een generatiestrategie. Hier zijn de gegevens: Van 2017-2024 groeide de productiviteit in de VS met 10,1%. Die van Canada daalde met 0,6%. Amerika sprint. Canada loopt achteruit. 71% van de afgestudeerden in software-engineering van Waterloo vertrekt naar de VS. De drempel voor hersenafvoer is 20%. Canada zit op 3x de rode lijn. Israël besteedt 6,35% van het BBP aan R&D. De VS besteedt 3,4%. Canada besteedt 1,7%. Dat is geen kloof. Dat is een ander soort wezen. De pensioenfondsen van Canada houden $2,6 biljoen. Slechts 13% is geïnvesteerd in Canada. 47% is in de VS. Zelfs het geld van Canada gelooft niet in Canada. Netto FDI-positie: negatieve $1 biljoen. Kapitaal verlaat het land sneller dan afgestudeerden van Waterloo. 72% van de Canadese ondernemers begint een bedrijf omdat "banen schaars zijn." Niet vanwege kansen. Overleven. Canadese werknemers krijgen 30 cent aan IP-investeringen voor elke $1 die een Amerikaanse werknemer krijgt. Je kunt niemand overtreffen met 30-cent gereedschap. De gemiddelde Canadees besteedt 48% van zijn inkomen aan een hypotheek. De gemiddelde Amerikaan: 34%. Canadezen werken om huizen te betalen. Amerikanen werken om bedrijven op te bouwen. Dit heeft niets te maken met luiheid. Canadezen zijn getalenteerd. Het systeem is gebroken. Geen inkomstenbelasting. Bedrijfsvriendelijke regelgeving. Snelheid van uitvoering. Dat is Dubai. Dat is Singapore. Dat is wat "Dubai van het Noorden" betekent. Canada heeft alles — talent, middelen, geografie, rechtsstaat. Wat het niet heeft, is een systeem dat bouwen beloont. ...