Forensisch onderzoek toont aan dat Israëlische troepen Gaza-medewerkers op point-blank afstand hebben neergeschoten, meer dan 900 schoten hebben afgevuurd —— Een gezamenlijk onderzoek van Forensic Architecture en Earshot—gepubliceerd door Drop Site News—heeft geconcludeerd dat Israëlische troepen meer dan 900 kogels hebben afgevuurd op een konvooi van duidelijk gemarkeerde hulpverleners in Tal al-Sultan, in het zuiden van Gaza, waarbij 15 hulpverleners omkwamen tijdens een twee uur durende aanval op 23 maart 2025. De slachtoffers omvatten acht leden van de Palestijnse Rode Halve Maan, zes Palestijnse civiele defensiewerkers en één medewerker van de VN. De bevindingen, gebaseerd op audio-analyse, videobewijs, satellietbeelden en getuigenissen van overlevenden, geven aan dat verschillende hulpverleners van dichtbij zijn neergeschoten, sommige van slechts één meter afstand. De reconstructie toont aan dat Israëlische soldaten zich op verhoogde grond bevonden met een duidelijk zicht op ambulances en reddingsvoertuigen met geactiveerde noodverlichting. Ten minste 93 procent van het geregistreerde vuur was gericht op het konvooi, waarbij de meeste schoten binnen vijf en een halve minuut werden afgevuurd en ten minste acht schoten op point-blank afstand. Onderzoekers zeggen dat troepen naar de voertuigen oprukten terwijl ze schoten en wat zij beschrijven als executiestijl moorden uitvoerden. De lichamen werden later ontdekt in een massagraf, en de voertuigen werden verpletterd en onder het zand begraven. Het Israëlische leger gaf aanvankelijk tegenstrijdige verklaringen voordat het in een intern onderzoek concludeerde dat het voorval het gevolg was van operationele fouten en slechte zichtbaarheid, waarbij het beschuldigingen van executie verwierp en geen strafrechtelijke aanklachten aanbeval. De auteurs van het rapport en juridische experts zeggen dat het bewijs wijst op ernstige schendingen van het internationaal humanitair recht en een breder patroon van aanvallen op beschermde medische medewerkers weerspiegelt, te midden van voortdurende zorgen over verantwoordelijkheid.