"Er zijn twee sets deugden, de cv-deugden en de lofrede-deugden. De cv-deugden zijn de vaardigheden die je meebrengt naar de markt. De lofrede-deugden zijn de deugden waarover gesproken wordt op je begrafenis — of je vriendelijk, moedig, eerlijk of trouw was. Was je in staat tot diepe liefde? We weten allemaal dat de lofrede-deugden belangrijker zijn dan de cv-deugden. Maar onze cultuur en ons onderwijssysteem besteden meer tijd aan het onderwijzen van de vaardigheden en strategieën die je nodig hebt voor carrière-succes dan aan de kwaliteiten die je nodig hebt om dat soort innerlijk licht uit te stralen. Velen van ons zijn duidelijker over hoe je een externe carrière opbouwt dan over hoe je innerlijk karakter opbouwt. Maar als je leeft voor externe prestaties, verstrijken de jaren en blijven de diepste delen van jou onontdekt en ongestructureerd. Je mist een morele woordenschat. Het is gemakkelijk om in een zelfvoldane morele middelmatigheid te vervallen. Je beoordeelt jezelf op een vergevingsgezinde curve. Je denkt dat zolang je niemand duidelijk pijn doet en mensen je lijken te mogen, je wel O.K. moet zijn. Maar je leeft met een onbewuste verveling, gescheiden van de diepste betekenis van het leven en de hoogste morele vreugden. Geleidelijk opent zich een vernederende kloof tussen je werkelijke zelf en je gewenste zelf, tussen jou en die incandescent zielen die je soms ontmoet." —David Brooks