Ik heb "Crime 101" gekeken, de filmadaptatie van een novelle van onze Don Winslow. Het was uitstekend! Volledig bevredigend! De balans tussen spanning, actie, drama, karakterontwikkeling en foreshadowing is perfect, alles komt uiteindelijk samen op de centrale as van het verhaal: Highway 101. Het deed me denken aan de soort hoogwaardige noirfilms die ik als kind leuk vond. In plaats van te leunen op extreme geweld, overmatige achtervolgingen of non-stop schietpartijen, houdt de film de spanning tot het einde vast terwijl het diepgaand verkent waar elke karakter naartoe gaat. Het gaat niet om gerechtigheid of goed en kwaad, noch om wet of ethiek. In plaats daarvan komt een gevoel van "liefde" voor de personages en een bijna ridderlijk code van "eer" stilletjes en bevredigend tot bloei in de laatste momenten. Op een gegeven moment dacht ik: "Wat als Michael Mann dit originele verhaal had geregisseerd?" Maar regisseur Bart Layton haalt vaardig Don's diepe genegenheid voor Steve McQueen naar voren. De cast is gevuld met acteurs die bekend staan om het spelen van stripboek "superhelden", Thor, Hulk, Storm en Druig, maar door de achtergrond van elk personage oprecht te behandelen, slaagt de film erin de delicate emoties van "de achtervolger", "de achtervolgde" en "degenen die ertussenin zitten" natuurlijk in hun acties te laten doordringen — iets wat veel post-Tarantino noirfilms lijken te zijn verloren. En het was een waar genoegen om Nick Nolte ook op het scherm te zien.